GR571 Rivage – Trois-Ponts

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPrint this page

Dag 1

Omdat Pieter-Jan VdM beslist heeft een verkeerde trein te nemen hebben we onmiddellijk een vertraging opgelopen van 45 min. Uiteindelijk zijn we pas om 17:15 aangekomen in Rivage en er stond een dikke 12km op de planning! Na wat GayPS en communicatie met de locals vonden we uiteindelijk de start van de GR-route. Onmiddellijk superhard omhoog! Op Pieterjan P zijn gezicht was af te lezen: “waar ben ik aan begonnen?!”. De steile klim bleef natuurlijk niet duren en al snel verschenen de gigantische glimlachen op onze gezichten. “Yes! We zijn terug buiten! Sweet!”. Het landschap was heel erg mooi en begon al snel te verwilderen, just the way we like it. We konden nog een uurtje genieten van de prachtige zon, tot we ze zagen verdwijnen in de bomen. De route was écht verassend mooi, we hadden dit niet direct verwacht in ons eigen België. Eens de zon op het punt stond om volledig te verdwijnen begon het stressniveau van Pierre VDE in een sneltempo te stijgen. En natuurlijk had hij ook zijn lamp niet mee! Het vinden van de route in het donker met 2 lampen viel echter goed mee. De rugzakken begonnen wel serieus te wegen op onze schouders en onze voeten waren het duidelijk niet meer gewoon! Doordat het te donker was om de kaart grondig te bestuderen wisten we niet goed hoe ver we nog te gaan hadden. “Het eindpunt is op de top van een klif en we klimmen amper? Gaat het nog wel lukken om een vuur te maken?”. Na anderhalf uur in pikzwarte bossen door het slijk kwamen we echter ineens een muurtje tegen. Na een zwaai van de pillamp kwam ook het infobordje tevoorschijn “Chateau d’Amblève”, onze slaapplaats! Zonder al te veel rond te kijken plantten we onze tent neer op de eerste goeie spot en zochten we wat stenen bij elkaar voor een vuurcirkel. In no-time was er hout gesprokkeld, vuur gemaakt & was de tent opgezet. Tijd om onze pijnlijke voeten uit de schoenen te halen en te “genieten” van ons A.S. Adventure food. Na een gezellig uurtje rond het kampvuur snel de tent in, want morgen word de zwaarste dag!

Dag 2

Het bioritme van Pieterjan P zorgde er voor dat we de ochtend niet volledig door konden slapen, maar dat was goed want er stond ongeveer 25km op de planning! Eens uit de tent beseften we hoe gigantische de kasteelruïne eigenlijk was. “Wow da’s hier huge gast!”. De perfecte plaats voor ons ontbijt. Vanop de klif konden we in de verte Aywaille zien liggen, ons eerste doel van de dag! De tocht naar Aywaille was pijnlijk en we beseften alle drie dat we meer moeten trainen voor dit soort expedities. Pieter-Jan VdM en Pierre VDE hadden net nieuwe schoenen en Pieterjan P gaf zijn trouwe army boots nog een (laatste?) kans. Pijnlijke voeten dus! In Awyaille was er een supermarkt waar we onze supplies voor de komende dagen konden aanvullen. Als avondeten vonden we “4 fromages” en “carbonara” vriesdroogmaaltijden voor slechts een derde van de prijs van het A.S. Adventure food. Nice! Eens uit Aywaille ging alles heel erg vlot, de prachtige ochtendzon en de frisse lucht maakten ons echt gelukkig. Het hoogteprofiel lijnde wel niet helemaal op met de kaart. Na een uurtje stappen kwamen we ook plaatsen tegen die we niet meer terug vonden op de kaart. “Zijn we verkeerd? Er zijn nog altijd wit/rode streepjes ..”. Blijkbaar vertrekt in Aywaille ook de GR15 route en hadden we natuurlijk de verkeerde genomen. Na wat extra GayPS en kaartwerk konden we onze fout echter snel herstellen zonder veel tijd te verliezen. Back on track! Na een halve dag stappen door bossen, weilanden & kleine dorpjes kwamen we uiteindelijk aan Fonds de Quarreux. Tijd voor onze lunch! Dikke brokken kaas met gerookte hesp op een baguette. Een aanslag op de maag! Hierna kwam het mooiste stuk van de driedaagse een prachtig stuk bos dooradert met rotsen en water. We volgen de Ninglispo en beginnen langzaam aan een 5km lange klim. Onderweg testen we de “Sawyer” waterfilter om onze watervoorraad terug op pijl te brengen. Omgevallen bomen over en onder kruipen met onze zware zakken doet ons lichaam nog wat extra pijn maar we volharden. Regelmatig zijn er gehalveerde bomen over de rivier waar we over moeten. Opnieuw maakt de rugzak het er niet gemakkelijk op door het verlies van stabiliteit. Eens uit het bos klimt het iets steiler maar we zijn in geen tijd boven waar we kunnen genieten van een zacht briesje en de prachtige zon. Op naar Stoumont, het eindpunt van de dag! We kruisen nog een gigantisch stuk ontbost gebied met een apocalyptisch karakter. In het midden komen nog één alleenstaande boom met een kruis tegen. Weird! Eens we dichter komen bij Stoumont worden de wegen en komen er meer en meer stukken asfalt. We stappen langs de kant van de weg in de berm om onze voeten te sparen. Auch! Eens bijna Stoumont bereikt begint het te regenen, en we zitten er fysiek volledig door. In het boekje staat dat er ergens een caféetje zou moeten zijn. We beslissen dat we daar iets zullen drinken en even op krachten komen voor door stappen tot de kampplaats. Het café bleek echter onbestaande en we moesten vrede nemen met de “Tea-Room” van een bakkerij. Super kitsch. “De beste moment van vandaag was toen gij terug kwam en zei dat ge trappisten in de frigo hebt zien staan” zei Pierre VDE tegen Pieter-Jan VdM toen hij terug kwam van een inspectie van de goods. Na een bruine en een blonde “La Vieille Salme” zagen we het weer volledig zitten! We doen nog 5km extra vandaag, dan moeten we dat morgen minder doen! “Goed plan!!”. 1km later kwamen we echter de perfecte slaapplaats tegen en besloten we de dag af te ronden. Opnieuw liep alles “gesmeerd”. Het eten was ook beter als de vorige dag en we genoten onze laatste uren van de dag aan een prachtig warm vuur in een donker bos.

Dag 3

Bij het opstaan viel het op dat onze drill van de vorige dag er al goed in zat. Opstaan, opruimen & ontbijten. Enkele plakkertjes op de wonden op onze voeten en go! 5 minuten nadat we gedaan hadden met ontbijten en het opruimen van het kamp begon het te al regenen. Dit hielp alleen maar om harder door te stappen en de pijn in onze voeten en benen te verbijten. 15km vandaag met twee serieuze klimmen. De eerste klim kwam serieus hard aan. Pieterjan P vermeldde verschillende keren dat we hem mochten achter laten indien nodig. Maar de beloning was er: de watervallen van Coo! Wat een anticlimax. We gaan een koffietje drinken in een touristisch cafétje en maken ook even gebruik van het toilet ;). Na enkele selfies bij de watervallen vertrekken we opnieuw. Pieterjan P lijkt zijn tweede adem gevonden te hebben. De tweede klim wordt ervaren als de zwaarste van de hele trip maar gaat relatief vlot. Pieter-Jan VdM ziet even sterretjes aan de top maar kan toch op beide voeten blijven staan. Aan het einde van onze 15km komen we aan in Trois-Pont. “WE FUCKING MADE IT!”. Wat een zalig gevoel! We placeren ons in een locale brasserie en genieten van een warme maaltijd & enkele trappisten. Genieten. Strompelend als gehandicapten begeven we ons naar het station van Trois-Ponts. Daarna restte ons nog enkel de trein te nemen naar huis en let NMBS do the work …

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPrint this page

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *